The Chanthaburi Coast: Chao Lao Beach, Laem Sing, Khung Wiman and the Scenic Coast Road

Most people meet Chanthaburi in the city — the riverside old town, the gem streets, the cathedral — and never quite make it to the sea. That is a shame, because the province's coastline, barely half an hour from the city centre, is one of the most likeable stretches of shore on Thailand's east coast: a long family beach with water shallow enough for toddlers, a mangrove bay you cross on a wooden boardwalk, a harbour town at the river mouth with French-era ruins on its headland, and a coast road so pretty it has become a destination in itself. There are no big resorts shouting for your attention here, no beach-road bar strip, no hard sell. There are deckchairs under the trees, seafood restaurants grilling what the boats brought in that morning, and Thai families doing what Thai families have always done at the seaside — eating well and taking it slow.

This guide walks the coast in the order you would drive it: Chao Lao beach first, then the mangroves of Khung Krabaen Bay, the Khung Wiman curve and the Noen Nang Phaya viewpoint, the scenic Chaloem Burapha Chonlathit road, and finally Laem Sing, the old port at the mouth of the Chanthaburi River. Along the way it covers the seafood, the seasons — this coast changes character completely between the dry months and the monsoon — where to stay if you want the sea outside your window, and how to put together one perfect coast day from a base in the city.

The Coast in One View

Chanthaburi city sits about 30 kilometres inland, on its river. The coast runs southwest from the river mouth in a gentle arc: Laem Sing at the estuary, then the long bay that holds Khung Wiman beach, Kung Krabaen's mangrove inlet tucked inside it, and Chao Lao beach at the far end in Tha Mai district. The whole shoreline is linked by the coast road, and the distances are friendly — city to Chao Lao is roughly 30 kilometres, Laem Sing to Chao Lao about the same again along the shore. Nothing on this coast needs a tour, a booking or a guide. It needs a car or a driver, a towel, and an appetite.

What sets this coast apart from Thailand's famous beaches is what it is for. Pattaya was built for visitors; Koh Chang was built for holidays. The Chanthaburi coast was built for the people who live here — weekend families from the city, fishing communities at the river mouth, fruit farmers coming down from the orchards after a hot day's work. Visitors are welcome everywhere and catered for modestly, but the rhythm is local, the prices are local, and the busiest day of the week is a Thai holiday, not a foreign high season. If your idea of a beach day is a chair, a grilled squid, a swim in calm water and a sunset with nobody performing for you, this coast will feel like it was kept secret for you personally.

Pattaya Condo — Book Direct & Save 20% at phvcondo.com/pattaya

Chao Lao Beach: The Family Favourite

Chao Lao is the coast's main beach, and it earns the title the honest way: a long, gently curving sweep of sand in Tha Mai district, backed by casuarina and coconut trees, with water so shallow and calm that children can wade far out and still be waist-deep. The southern end, near the headland, is the livelier stretch — deckchairs and umbrellas for rent at a typical ฿50–100 (typical), food stalls and seafood restaurants behind the sand, small resorts and bungalows along the beach road. Walk north and the beach empties out within a few hundred metres: more sand, more shade, fewer people.

Chao Lao Beach, Tha Mai — Photo: Charin ninsu, CC BY 3.0, via Wikimedia Commons

The swimming here is the point. The bay is sheltered, the bottom is sand, and in the dry season the water is clear and warm — this is a paddle-and-float beach, not a surf beach, and all the better for families for it. Near the southern headland you will find the Chao Lao fishery pier and boats coming and going, and the beach road markets selling dried seafood, fish sauce and the province's famous fruit preserves to take home. Weekends and Thai holidays bring the crowds down from the city and the beach takes on a festival feel — picnic mats, shared dishes, three generations in the water at once. Come on a weekday and you may share the whole sweep with a handful of fishermen and a dog or two. Both versions are good; they are simply different beaches wearing the same name.

Practical notes: parking is easy and usually free along the beach road. Deckchair rows come with food service — order from the restaurant behind your chair and everything arrives at the sand. Fresh water showers and toilets sit behind the main chair rows for a few baht. And watch the season: from roughly June to October the monsoon can stir this coast up, the water clouds, and jellyfish become a real consideration after rain — locals check the flags and ask before swimming, and so should you.

Khung Krabaen Bay: Mangroves and Quiet Water

Between Chao Lao and Khung Wiman, the coast folds inward into Khung Krabaen Bay, a shallow inlet ringed by one of the most accessible mangrove forests in Thailand. A royal-initiative development study centre manages the bay, and its wooden boardwalk — a loop of roughly a kilometre and a half — takes you out through the mangrove canopy at eye level with the leaves: red mangroves with their stilt roots in the mud, crabs and mudskippers working the flats at low tide, herons and egrets stalking the shallows, and viewing platforms over the water where the bay opens out. Entry has traditionally been free or by small donation (check on arrival), and the walk is flat, shaded and doable in sandals — one of the easiest nature walks in the east.

The bay matters beyond the boardwalk. The mangroves are a nursery — young fish, crabs and prawns shelter in the roots before moving out to the bay and the gulf, which is a large part of why the seafood along this coast is so good. Kayaks are sometimes available near the centre for a quiet paddle in the inlet, and the whole place has a hushed, green stillness that makes a perfect counterweight to a morning of beach noise. Allow an hour for the boardwalk; allow two if you are the sort of person who stops for every crab. Everyone becomes that sort of person here.

Khung Wiman and Noen Nang Phaya: The Postcard Curve

Khung Wiman beach is Chao Lao's quieter neighbour — a smaller crescent of sand at the foot of green hills, with a handful of seafood restaurants, simple resorts, and a local feel that even Chao Lao has partly traded away. But the name everyone knows on this stretch is not the beach. It is the viewpoint above it: Noen Nang Phaya, where the coast road climbs and bends around the headland in a long, photogenic curve, the sea opening out below on one side and the bay sweeping away on the other. There is a proper viewpoint area with parking, railings and a small shrine, and on a clear dry-season morning the view runs from Khung Wiman's crescent right along the bay — one of the signature photographs of Thailand's east coast, and the image on a thousand Thai Instagram feeds every cool season.

The coast road curving down to Noen Nang Phaya viewpoint, Khung Wiman — Photo: Krit prechachart, CC BY-SA 4.0, via Wikimedia Commons

Go early or go late. Early, the light is clean, the road is empty, and you may have the viewpoint to yourself and the fishermen. Late in the day the whole curve faces the sunset, and the viewpoint fills with couples and families watching the sun drop into the gulf. Midday is for the photograph only if you must — the heat on the exposed point is serious. Either way, walk down to Khung Wiman beach afterwards: swim, eat at the restaurants by the sand, and be glad the tour buses mostly stop at the viewpoint and leave.

The Scenic Coast Road: Chaloem Burapha Chonlathit

Linking it all is one of the prettiest drives — and rides — in Thailand. The Chaloem Burapha Chonlathit scenic road runs along this coast for kilometres of sea-view curves, with dedicated bicycle lanes painted along much of it, small rest areas and viewpoints, and the gulf never far from your window. Thai cyclists come from Bangkok to ride it; Thai families drive it slowly on Sundays with the windows down; and it turns the simple act of getting from Chao Lao to Laem Sing into part of the holiday rather than the space between sights.

Drive it in the morning if you can, stop wherever the view asks you to — the road is generous with lay-bys — and take the curves with respect: the descents near Noen Nang Phaya are signed steep for a reason, and weekend traffic mixes bicycles, scooters and sightseeing cars all travelling at different speeds and all looking at the sea. Fuel up in town before you come; the coast road itself is about views, not services.

Laem Sing: The Old Harbour at the River Mouth

At the far end of the coast road, the land runs out at Laem Sing, the old harbour town where the Chanthaburi River meets the gulf. This shore has been a port and a battleground for centuries: French forces occupied this coast in the late nineteenth century, and the headland still carries the traces — the Phairi Phinat Fort, built in the Rama III era to watch the river mouth, and across the water the Tuek Daeng, the red French-era building that served the occupation. From the fort's hill the whole geography of this guide opens out below you: the river, the fishing fleet, the long beach of Laem Sing itself, and the coast curving away toward Khung Wiman.

Laem Sing beach and the river mouth, seen from Phairi Phinat Fort — Photo: Adirach Toumlamoon, CC BY-SA 4.0, via Wikimedia Commons

Laem Sing beach itself is a local, working shore — fishing boats, seafood restaurants, a quieter and earthier feel than Chao Lao, and water that carries the river's influence, so most people come here to eat, walk and look rather than to swim all day. Nearby is Oasis Sea World, long known for its dolphin shows with the Irrawaddy and pink dolphins of these waters — check current opening and show times before you go, as schedules change. And the estuary itself is worth an hour of anyone's time: stilt houses, nets drying, egrets on the mudflats, and the fleet heading out as the light fails. Laem Sing is not polished, and that is exactly its charm; it is the coast with its sleeves rolled up.

Eating on the Coast: Seafood Straight Off the Boats

You do not come to this coast and eat badly unless you work at it. The pattern everywhere — Chao Lao, Khung Wiman, Laem Sing — is the seafood restaurant row: open-air places, many on stilts or under the trees at the sand's edge, grilling, steaming and frying what the local boats landed. Order the coast's greatest hits: grilled squid with seafood dipping sauce, steamed crab, prawns in tamarind, a sour curry of fish, and hoy — shellfish — in whatever form the board recommends that day. Prices are local-typical rather than resort-typical; a generous seafood lunch for two at a beach restaurant typically lands somewhere in the ฿400–900 range depending on how much crab is involved (typical — crab is priced by weight and season, so confirm before ordering, anywhere in Thailand).

The Chanthaburi River mouth at Laem Sing, with the fishing fleet at anchor — Photo: Phong Phat G, CC BY-SA 3.0, via Wikimedia Commons

Two local rules serve visitors well. First, eat where the Thai families are eating — on this coast the best advertising is a full car park at noon. Second, finish with fruit. In season (roughly April to July), the road back to the city runs through orchard country, and the same stalls selling dried seafood at the beach sell fresh durian, mangosteen and rambutan from the farms a few kilometres inland. A coast day that ends with a bag of mangosteen in the car is a coast day done properly.

When to Go: Seasons on This Coast

The coast has three moods. From November to February — the cool, dry season — it is at its best: calm seas, the clearest water of the year, comfortable swimming, and the viewpoint photographs that made Noen Nang Phaya famous. March to May is hot season: the sea stays inviting, the water warms, and early starts become the smart pattern — beach in the morning, long lunch, mangrove boardwalk in the shade, viewpoint at sunset. This is also the run-in to fruit season, so the coast pairs beautifully with orchard visits inland.

June to October is the monsoon, and honesty matters here: Chanthaburi is one of the wettest provinces in Thailand, and its coast takes real weather in these months. The sea roughens, the water clouds with river outflow, swimming becomes a day-by-day judgement — and jellyfish, including box jellyfish, are a recognised risk on this coast in the rainy months, so heed local warnings, flags and nets where provided, and keep vinegar stations in mind at the main beaches. The monsoon coast is not without charm — dramatic skies, empty beaches, the greenest hills of the year — but it is a coast for walking and eating, not for carefree swimming. Whenever you come, the live weather widget on this page is worth a glance before you set off.

Staying on the Coast, and Getting There

You can sleep in the city and day-trip the coast — most visitors do, and the drive is short — or sleep at the sea itself. Chao Lao and Khung Wiman both have strings of small resorts, bungalows and family hotels along the beach roads, from simple fan-cooled bungalows to tidy mid-range resorts with pools; typical rates run from around ฿600–900 a night for simple places to ฿1,500–3,000 for the better resorts (typical, rising on Thai holidays and long weekends, when booking ahead genuinely matters). Laem Sing's options are fewer and plainer. Long-stay visitors will find monthly deals negotiable at the smaller places outside holiday peaks — ask in person, in the low season, with a smile.

Getting there is the one piece of planning this coast demands. There is no useful public transport along the shore itself: from Chanthaburi city, the practical options are your own car, a rented car, a hired driver for the day, or a songthaew or taxi negotiated for the run — a typical ฿300–500 each way to Chao Lao depending on the vehicle and your bargaining (typical; agree the price, and whether the driver waits or returns, before you set off). With your own wheels, the classic loop is unbeatable: city to Chao Lao in the morning, boardwalk at Khung Krabaen, viewpoint and lunch at Khung Wiman, the scenic road to Laem Sing for the fort and an early seafood dinner, and home along the coast as the light goes.

One Perfect Coast Day

Here is the day we point friends to. Leave the city by eight with swimsuits and an appetite. Swim first at Chao Lao while the water is glass and the beach is still the fishermen's. Cross to Khung Krabaen late morning and walk the mangrove boardwalk in the green shade. Lunch on grilled seafood at Khung Wiman, a slow swim after, then climb to Noen Nang Phaya in the last of the light for the curve and the view in one frame. Finish in Laem Sing: the fort hill if your legs agree, the estuary at dusk, and dinner where the boats are tied up below the restaurant. Drive home under a sky full of stars, with mangosteen on the back seat. That is the Chanthaburi coast — no tickets, no queues, no performance. Just the sea, the road, and dinner, the way this province has always done it.

🌤 Chanthaburi Weather Now Live conditions & 7-day outlook Checking the sky over Chanthaburi … Full Chanthaburi forecast →

Patong Harbor View SPECIAL: monthly stays from 30,000 baht - book direct & save at phvcondo.com  |  Anna answers your business calls 24/7 - meet Anna  |  Play Camp - the travelling amusement park, now touring Thailand  |  Patong Harbor View SPECIAL: monthly stays from 30,000 baht - book direct & save at phvcondo.com  |  Anna answers your business calls 24/7 - meet Anna  |  Play Camp - the travelling amusement park, now touring Thailand  | 

— ภาษาไทย —

ชายฝั่งจันทบุรี: หาดเจ้าหลาว แหลมสิงห์ คุ้งวิมาน และถนนเลียบทะเลสายสวย

คนส่วนใหญ่รู้จักจันทบุรีจากตัวเมือง ทั้งชุมชนริมน้ำเก่า ย่านค้าพลอย และโบสถ์คริสต์ แล้วก็ไม่ทันได้ออกไปถึงทะเล น่าเสียดาย เพราะชายฝั่งของจังหวัดนี้อยู่ห่างจากตัวเมืองเพียงครึ่งชั่วโมง และเป็นชายฝั่งที่น่ารักที่สุดช่วงหนึ่งของภาคตะวันออก ทั้งหาดยาวสำหรับครอบครัวที่น้ำตื้นพอให้เด็กเล็กเดินเล่น คุ้งป่าชายเลนที่มีทางเดินไม้ลอยอยู่เหนือเรือนยอด เมืองท่าเก่าที่ปากแม่น้ำพร้อมร่องรอยยุคฝรั่งเศสบนเนินเขา และถนนเลียบทะเลที่สวยเสียจนกลายเป็นจุดหมายในตัวเอง ที่นี่ไม่มีรีสอร์ตใหญ่ตะโกนเรียกความสนใจ ไม่มีถนนสายบาร์ริมหาด และไม่มีการตื๊อขาย มีเพียงเก้าอี้ชายหาดใต้ร่มไม้ ร้านอาหารทะเลที่ย่างของซึ่งเรือเพิ่งนำขึ้นมาในเช้าวันนั้น และครอบครัวไทยที่ทำในสิ่งที่ครอบครัวไทยทำกันมาช้านานริมทะเล คือกินให้อร่อยและใช้เวลาอย่างช้า ๆ

คู่มือนี้จะพาไล่ชายฝั่งตามลำดับการขับรถ เริ่มที่หาดเจ้าหลาว ต่อด้วยป่าชายเลนอ่าวคุ้งกระเบน โค้งคุ้งวิมานและจุดชมวิวเนินนางพญา ถนนเฉลิมบูรพาชลทิตสายชมวิว และปิดท้ายที่แหลมสิงห์ เมืองท่าเก่าที่ปากแม่น้ำจันทบุรี ระหว่างทางจะครอบคลุมทั้งอาหารทะเล ฤดูกาล ซึ่งชายฝั่งนี้เปลี่ยนบุคลิกไปสิ้นเชิงระหว่างฤดูแล้งกับฤดูมรสุม ที่พักหากคุณอยากเปิดหน้าต่างมาเจอทะเล และวิธีจัดหนึ่งวันริมทะเลให้สมบูรณ์จากฐานในตัวเมือง

ภาพรวมชายฝั่ง

ตัวเมืองจันทบุรีอยู่ลึกเข้าไปในแผ่นดินราว 30 กิโลเมตร ริมแม่น้ำ ชายฝั่งทอดตัวไปทางตะวันตกเฉียงใต้จากปากแม่น้ำเป็นแนวโค้งอ่อน ๆ แหลมสิงห์อยู่ที่ปากแม่น้ำ จากนั้นคืออ่าวยาวที่โอบหาดคุ้งวิมานไว้ โดยมีอ่าวป่าชายเลนคุ้งกระเบนซ่อนอยู่ด้านใน และหาดเจ้าหลาวอยู่ที่ปลายอีกด้านในอำเภอท่าใหม่ ชายฝั่งทั้งหมดเชื่อมกันด้วยถนนเลียบทะเล และระยะทางก็เป็นมิตรมาก จากตัวเมืองไปหาดเจ้าหลาวราว 30 กิโลเมตร และจากแหลมสิงห์ไปหาดเจ้าหลาวตามแนวฝั่งก็อีกราวช่วงหนึ่งพอ ๆ กัน ไม่มีอะไรบนชายฝั่งนี้ต้องใช้ทัวร์ การจอง หรือผู้นำทาง สิ่งที่ต้องมีคือรถหรือคนขับ เสื้อผ้าสำหรับลงน้ำ และความอยากอาหาร

สิ่งที่ทำให้ชายฝั่งนี้ต่างจากหาดดังของไทยคือหน้าที่ของมัน พัทยาถูกสร้างเพื่อนักท่องเที่ยว เกาะช้างถูกสร้างเพื่อวันหยุด แต่ชายฝั่งจันทบุรีถูกสร้างเพื่อคนที่อาศัยอยู่ที่นี่ ทั้งครอบครัววันหยุดจากตัวเมือง ชุมชนประมงที่ปากแม่น้ำ และชาวสวนผลไม้ที่ลงมาจากสวนหลังวันทำงานร้อน ๆ นักท่องเที่ยวได้รับการต้อนรับทุกที่และมีสิ่งอำนวยความสะดวกอย่างพอเหมาะ แต่จังหวะของที่นี่เป็นจังหวะท้องถิ่น ราคาเป็นราคาท้องถิ่น และวันที่คึกคักที่สุดของสัปดาห์คือวันหยุดไทย ไม่ใช่ฤดูท่องเที่ยวของชาวต่างชาติ หากภาพวันชายหาดของคุณคือเก้าอี้ตัวหนึ่ง ปลาหมึกย่างหนึ่งจาน การว่ายน้ำในน้ำนิ่ง และพระอาทิตย์ตกที่ไม่มีใครแสดงให้คุณดู ชายฝั่งนี้จะให้ความรู้สึกเหมือนถูกเก็บเป็นความลับไว้เพื่อคุณโดยเฉพาะ

หาดเจ้าหลาว: หาดโปรดของครอบครัว

หาดเจ้าหลาวคือหาดหลักของชายฝั่ง และได้ตำแหน่งนั้นมาอย่างซื่อ ๆ คือแนวทรายยาวโค้งอ่อน ๆ ในอำเภอท่าใหม่ มีต้นสนทะเลและต้นมะพร้าวให้ร่มเงา และน้ำตื้นสงบจนเด็ก ๆ เดินลุยออกไปได้ไกลโดยน้ำยังอยู่แค่เอว ด้านใต้ของหาดใกล้เนินเขาคือช่วงที่คึกคักที่สุด มีเก้าอี้และร่มให้เช่าในราคาทั่วไป 50–100 บาท (ราคาทั่วไป) มีร้านอาหารและแผงอาหารด้านหลังแนวทราย และมีรีสอร์ตเล็ก ๆ กับบังกะโลเรียงตามถนนเลียบหาด หากเดินขึ้นไปทางเหนือ หาดจะเงียบลงภายในไม่กี่ร้อยเมตร ทั้งทรายที่มากขึ้น ร่มเงาที่มากขึ้น และผู้คนที่น้อยลง

การว่ายน้ำที่นี่คือหัวใจ อ่าวมีที่กำบัง พื้นเป็นทราย และในฤดูแล้งน้ำใสและอุ่น ที่นี่คือหาดสำหรับแช่น้ำและลอยตัว ไม่ใช่หาดโต้คลื่น และนั่นยิ่งทำให้เหมาะกับครอบครัว ใกล้เนินเขาด้านใต้มีท่าเทียบเรือประมงเจ้าหลาวและเรือเข้าออก ส่วนตลาดริมถนนเลียบหาดขายอาหารทะเลแห้ง น้ำปลา และผลไม้แปรรูปชื่อดังของจังหวัดให้ซื้อกลับบ้าน วันหยุดสุดสัปดาห์และวันหยุดไทยจะพาผู้คนจากตัวเมืองลงมา และหาดจะมีบรรยากาศเหมือนงานเทศกาล ทั้งเสื่อปิกนิก อาหารที่แบ่งกันกิน และคนสามรุ่นลงน้ำพร้อมกัน แต่หากมาวันธรรมดา คุณอาจได้แบ่งหาดทั้งหาดกับชาวประมงไม่กี่คนและสุนัขอีกตัวสองตัว ทั้งสองบรรยากาศดีทั้งคู่ เพียงแต่เป็นหาดคนละหาดในชื่อเดียวกัน

ข้อมูลปฏิบัติ ที่จอดรถหาง่ายและมักไม่เสียเงินตามถนนเลียบหาด แถวเก้าอี้ชายหาดมีบริการอาหาร สั่งจากร้านด้านหลังเก้าอี้ของคุณแล้วทุกอย่างจะมาถึงที่ทราย มีห้องอาบน้ำจืดและห้องน้ำอยู่หลังแถวเก้าอี้หลักในราคาไม่กี่บาท และโปรดดูฤดูกาล ตั้งแต่ราวเดือนมิถุนายนถึงตุลาคม มรสุมอาจทำให้ชายฝั่งนี้ปั่นป่วน น้ำขุ่น และแมงกะพรุนกลายเป็นเรื่องที่ต้องระวังจริงจังหลังฝนตก คนท้องถิ่นดูธงและสอบถามก่อนลงน้ำ คุณก็ควรทำเช่นเดียวกัน

อ่าวคุ้งกระเบน: ป่าชายเลนและน้ำที่เงียบสงบ

ระหว่างหาดเจ้าหลาวกับคุ้งวิมาน ชายฝั่งพับตัวเข้าด้านในเป็นอ่าวคุ้งกระเบน อ่าวน้ำตื้นที่โอบล้อมด้วยป่าชายเลนที่เข้าถึงง่ายที่สุดแห่งหนึ่งของไทย ศูนย์ศึกษาการพัฒนาอันเนื่องมาจากพระราชดำริเป็นผู้ดูแลอ่าวนี้ และทางเดินไม้ของศูนย์ซึ่งเป็นเส้นทางวงรอบระยะทางราวหนึ่งกิโลเมตรครึ่ง จะพาคุณออกไปกลางเรือนยอดป่าชายเลนในระดับสายตา ทั้งต้นโกงกางที่มีรากค้ำยันอยู่ในโคลน ปูและปลาตีนที่ทำงานบนพื้นราบยามน้ำลง นกยางและนกกระยางที่ย่องอยู่ในน้ำตื้น และจุดชมวิวเหนือน้ำที่อ่าวเปิดกว้างออก ค่าเข้ามักฟรีหรือเป็นการบริจาคเล็กน้อย (โปรดตรวจสอบเมื่อไปถึง) และทางเดินนั้นราบ ร่มรื่น และเดินด้วยรองเท้าแตะได้ เป็นหนึ่งในการเดินชมธรรมชาติที่ง่ายที่สุดของภาคตะวันออก

อ่าวนี้มีความสำคัญเกินตัวทางเดินไม้ ป่าชายเลนคือแหล่งอนุบาล ทั้งลูกปลา ลูกปู และลูกกุ้งหลบภัยอยู่ในรากไม้ก่อนออกสู่อ่าวและท้องทะเล ซึ่งเป็นเหตุผลสำคัญว่าทำไมอาหารทะเลตลอดชายฝั่งนี้จึงดีนัก บางครั้งมีเรือคายักให้เช่าใกล้ศูนย์สำหรับพายอย่างเงียบ ๆ ในอ่าว และทั้งพื้นที่มีความเงียบสีเขียวที่นิ่งสงบ เหมาะอย่างยิ่งสำหรับถ่วงดุลกับเสียงของชายหาดในยามเช้า เผื่อเวลาหนึ่งชั่วโมงสำหรับทางเดินไม้ และเผื่อสองชั่วโมงหากคุณเป็นคนที่ต้องหยุดดูปูทุกตัว ซึ่งทุกคนจะกลายเป็นคนแบบนั้นเมื่อมาที่นี่

คุ้งวิมานและเนินนางพญา: โค้งภาพโปสการ์ด

หาดคุ้งวิมานคือเพื่อนบ้านที่เงียบกว่าของหาดเจ้าหลาว เป็นเวิ้งทรายเล็กกว่าที่เชิงเขาเขียว มีร้านอาหารทะเลไม่กี่ร้าน รีสอร์ตเรียบง่าย และบรรยากาศท้องถิ่นที่แม้แต่หาดเจ้าหลาวก็แลกเปลี่ยนไปบางส่วนแล้ว แต่ชื่อที่ทุกคนรู้จักบนช่วงฝั่งนี้ไม่ใช่ตัวหาด หากคือจุดชมวิวเหนือหาด นั่นคือเนินนางพญา จุดที่ถนนเลียบทะเลไต่ขึ้นและโค้งอ้อมแหลมเป็นแนวโค้งยาวสวยงาม ทะเลเปิดกว้างอยู่เบื้องล่างด้านหนึ่ง และอ่าวทอดยาวออกไปอีกด้านหนึ่ง มีพื้นที่จุดชมวิวอย่างดีพร้อมที่จอดรถ ราวกั้น และศาลเล็ก ๆ และในเช้าฤดูแล้งที่ฟ้าใส วิวจะทอดจากเวิ้งคุ้งวิมานไปตลอดแนวอ่าว เป็นหนึ่งในภาพลายเซ็นของชายฝั่งตะวันออกของไทย และเป็นภาพบนฟีดอินสตาแกรมของคนไทยนับพันในทุกฤดูหนาว

ให้ไปเช้าหรือไปเย็น เช้าตรู่แสงสะอาด ถนนว่าง และคุณอาจได้จุดชมวิวเป็นของตัวเองร่วมกับชาวประมง ส่วนช่วงเย็น โค้งทั้งหมดหันเข้ารับพระอาทิตย์ตก และจุดชมวิวจะเต็มไปด้วยคู่รักและครอบครัวที่มาดูพระอาทิตย์ลับลงสู่อ่าวไทย เที่ยงวันเหมาะกับการถ่ายภาพเฉพาะเมื่อจำเป็นเท่านั้น เพราะความร้อนบนจุดที่เปิดโล่งนั้นรุนแรงจริง ไม่ว่าจะไปเวลาใด ให้เดินลงไปที่หาดคุ้งวิมานต่อ ลงว่ายน้ำ กินที่ร้านอาหารริมหาด และจงดีใจที่รถทัวร์ส่วนใหญ่หยุดแค่ที่จุดชมวิวแล้วก็จากไป

ถนนเลียบทะเลสายชมวิว: เฉลิมบูรพาชลทิต

สิ่งที่เชื่อมทุกอย่างเข้าด้วยกันคือหนึ่งในการขับรถและขี่จักรยานที่สวยที่สุดของไทย ถนนเฉลิมบูรพาชลทิตทอดตามชายฝั่งนี้หลายกิโลเมตรผ่านโค้งที่มองเห็นทะเล มีเลนจักรยานเฉพาะตีเส้นไว้ตลอดช่วงส่วนใหญ่ มีจุดพักและจุดชมวิวเล็ก ๆ และมีอ่าวไทยอยู่ไม่ไกลจากกระจกรถของคุณ นักปั่นชาวไทยเดินทางจากกรุงเทพฯ เพื่อมาปั่นถนนสายนี้ ครอบครัวไทยขับมันช้า ๆ ในวันอาทิตย์โดยเปิดกระจกลง และมันเปลี่ยนการเดินทางธรรมดาจากหาดเจ้าหลาวไปแหลมสิงห์ให้กลายเป็นส่วนหนึ่งของวันหยุด แทนที่จะเป็นเพียงช่องว่างระหว่างสถานที่ท่องเที่ยว

ขับมันในตอนเช้าหากทำได้ จอดทุกจุดที่วิวเรียกร้อง เพราะถนนสายนี้มีจุดแวะพักอย่างเหลือเฟือ และจงให้เกียรติโค้งเหล่านั้น ช่วงลงเขาใกล้เนินนางพญามีป้ายบอกความชันด้วยเหตุผลจริง และจราจรวันหยุดผสมทั้งจักรยาน สกู๊ตเตอร์ และรถชมวิวที่วิ่งด้วยความเร็วต่างกันและต่างก็มองทะเลอยู่ทั้งสิ้น เติมน้ำมันจากตัวเมืองก่อนออกมา เพราะถนนชายฝั่งสายนี้มีไว้สำหรับวิว ไม่ใช่สำหรับบริการ

แหลมสิงห์: เมืองท่าเก่าที่ปากแม่น้ำ

ที่ปลายสุดของถนนเลียบทะเล แผ่นดินสิ้นสุดลงที่แหลมสิงห์ เมืองท่าเก่าที่แม่น้ำจันทบุรีบรรจบกับอ่าวไทย ชายฝั่งนี้เป็นทั้งท่าเรือและสมรภูมิมาหลายศตวรรษ กองกำลังฝรั่งเศสเคยยึดครองชายฝั่งนี้ในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 และบนแหลมยังคงมีร่องรอยหลงเหลือ ทั้งป้อมไพรีพินาศที่สร้างในสมัยรัชกาลที่ 3 เพื่อเฝ้าปากแม่น้ำ และฝั่งตรงข้ามคือตึกแดง อาคารยุคฝรั่งเศสที่เคยใช้ในสมัยการยึดครอง จากเนินของป้อม ภูมิประเทศทั้งหมดของคู่มือนี้จะเปิดออกเบื้องล่างคุณ ทั้งแม่น้ำ กองเรือประมง หาดยาวของแหลมสิงห์เอง และชายฝั่งที่โค้งออกไปสู่คุ้งวิมาน

ตัวหาดแหลมสิงห์เป็นชายฝั่งท้องถิ่นที่ยังทำงานอยู่ ทั้งเรือประมง ร้านอาหารทะเล และบรรยากาศที่เงียบและติดดินกว่าหาดเจ้าหลาว ส่วนน้ำได้รับอิทธิพลจากแม่น้ำ คนส่วนใหญ่จึงมาที่นี่เพื่อกิน เดิน และชม มากกว่าจะว่ายน้ำทั้งวัน ใกล้กันมีโอเอซิส ซีเวิลด์ ซึ่งรู้จักกันมายาวนานจากการแสดงโลมา ทั้งโลมาอิรวดีและโลมาสีชมพูของน่านน้ำแถบนี้ โปรดตรวจสอบเวลาเปิดและการแสดงปัจจุบันก่อนไป เพราะตารางเวลาเปลี่ยนแปลงได้ และตัวปากแม่น้ำเองก็คุ้มค่ากับเวลาหนึ่งชั่วโมงของทุกคน ทั้งบ้านยกพื้น ตาข่ายที่ตากอยู่ นกยางบนที่ราบโคลน และกองเรือที่ออกทะเลเมื่อแสงเริ่มหมด แหลมสิงห์ไม่ได้ถูกขัดเกลา และนั่นคือเสน่ห์ของมันพอดี มันคือชายฝั่งที่พับแขนเสื้อขึ้นทำงาน

กินริมทะเล: อาหารทะเลตรงจากเรือ

คุณไม่มีทางกินแย่บนชายฝั่งนี้ เว้นแต่จะพยายามทำมันจริง ๆ รูปแบบเดียวกันทุกที่ทั้งเจ้าหลาว คุ้งวิมาน และแหลมสิงห์ คือแถวร้านอาหารทะเล ร้านเปิดโล่ง หลายร้านยกพื้นหรืออยู่ใต้ร่มไม้ที่ขอบทราย ย่าง นึ่ง และทอดสิ่งที่เรือท้องถิ่นนำขึ้นมา จงสั่งเมนูเด็ดของชายฝั่ง ทั้งปลาหมึกย่างกับน้ำจิ้มซีฟูด ปูนึ่ง กุ้งซอสมะขาม แกงส้มปลา และหอยในรูปแบบที่กระดานแนะนำในวันนั้น ราคาอยู่ในระดับท้องถิ่นมากกว่าระดับรีสอร์ต มื้อกลางวันอาหารทะเลอย่างเต็มที่สำหรับสองคนที่ร้านริมหาด โดยทั่วไปอยู่ราว 400–900 บาท ขึ้นอยู่กับว่าปูเข้ามาเกี่ยวมากน้อยเพียงใด (ราคาทั่วไป ปูคิดตามน้ำหนักและฤดูกาล โปรดยืนยันก่อนสั่ง ทุกที่ในประเทศไทย)

กฎท้องถิ่นสองข้อมีประโยชน์กับนักท่องเที่ยวเสมอ ข้อแรก กินที่ร้านซึ่งครอบครัวไทยกำลังกินอยู่ เพราะบนชายฝั่งนี้ โฆษณาที่ดีที่สุดคือลานจอดรถที่เต็มตอนเที่ยงวัน ข้อสอง ปิดท้ายด้วยผลไม้ ในฤดูกาล (ราวเดือนเมษายนถึงกรกฎาคม) ถนนกลับตัวเมืองวิ่งผ่านดินแดนสวนผลไม้ และแผงเดียวกันที่ขายอาหารทะเลแห้งริมหาด ก็ขายทุเรียน มังคุด และเงาะสดจากสวนที่อยู่ลึกเข้าไปเพียงไม่กี่กิโลเมตร วันริมทะเลที่จบลงด้วยมังคุดหนึ่งถุงในรถ คือวันริมทะเลที่ทำถูกต้องแล้ว

ควรไปเมื่อใด: ฤดูกาลบนชายฝั่งนี้

ชายฝั่งนี้มีสามอารมณ์ ตั้งแต่เดือนพฤศจิกายนถึงกุมภาพันธ์ คือฤดูหนาวและฤดูแล้ง เป็นช่วงที่ชายฝั่งดีที่สุด ทั้งทะเลสงบ น้ำใสที่สุดของปี ว่ายน้ำสบาย และภาพถ่ายจุดชมวิวที่ทำให้เนินนางพญามีชื่อเสียง ส่วนเดือนมีนาคมถึงพฤษภาคมคือฤดูร้อน ทะเลยังน่าลง น้ำอุ่นขึ้น และการออกแต่เช้ากลายเป็นรูปแบบที่ฉลาด ทั้งชายหาดในตอนเช้า มื้อกลางวันยาว ๆ ทางเดินป่าชายเลนในร่มเงา และจุดชมวิวยามพระอาทิตย์ตก ช่วงนี้ยังเป็นช่วงก่อนเข้าฤดูผลไม้ ชายฝั่งจึงจับคู่กับการเที่ยวสวนผลไม้ด้านในได้อย่างสวยงาม

เดือนมิถุนายนถึงตุลาคมคือฤดูมรสุม และความซื่อตรงสำคัญตรงนี้ จันทบุรีเป็นหนึ่งในจังหวัดที่ฝนตกมากที่สุดของไทย และชายฝั่งของมันรับสภาพอากาศจริงจังในเดือนเหล่านี้ ทะเลหยาบขึ้น น้ำขุ่นจากน้ำแม่น้ำที่ไหลออก การว่ายน้ำกลายเป็นการตัดสินใจเป็นวัน ๆ และแมงกะพรุน รวมถึงแมงกะพรุนกล่อง เป็นความเสี่ยงที่เป็นที่รับรู้บนชายฝั่งนี้ในเดือนฝน โปรดใส่ใจคำเตือนท้องถิ่น ธง และตาข่ายที่มีไว้ และจำจุดน้ำส้มสายชูที่หาดหลักไว้ ชายฝั่งในฤดูมรสุมไม่ได้ไร้เสน่ห์ ทั้งท้องฟ้าที่ดราม่า หาดที่ว่างเปล่า และเนินเขาที่เขียวที่สุดของปี แต่มันคือชายฝั่งสำหรับการเดินและการกิน ไม่ใช่สำหรับการว่ายน้ำอย่างไม่ต้องคิด ไม่ว่าคุณจะมาเมื่อใด วิดเจ็ตสภาพอากาศสดในหน้านี้คุ้มที่จะเหลือบดูก่อนออกเดินทาง

พักริมทะเล และการเดินทาง

คุณสามารถนอนในตัวเมืองแล้วเที่ยวชายฝั่งแบบไปเช้าเย็นกลับ ซึ่งนักท่องเที่ยวส่วนใหญ่ทำกันและระยะขับรถก็สั้น หรือจะนอนที่ตัวทะเลเองก็ได้ ทั้งหาดเจ้าหลาวและคุ้งวิมานมีรีสอร์ตเล็ก ๆ บังกะโล และโรงแรมครอบครัวเรียงตามถนนเลียบหาด ตั้งแต่บังกะโลพัดลมเรียบง่ายไปจนถึงรีสอร์ตระดับกลางที่มีสระว่ายน้ำเรียบร้อย ราคาทั่วไปเริ่มราว 600–900 บาทต่อคืนสำหรับที่พักเรียบง่าย ไปถึง 1,500–3,000 บาทสำหรับรีสอร์ตที่ดีกว่า (ราคาทั่วไป และจะสูงขึ้นในวันหยุดไทยและวันหยุดยาว ซึ่งการจองล่วงหน้ามีความหมายจริง) ตัวเลือกที่แหลมสิงห์มีน้อยกว่าและเรียบง่ายกว่า ผู้พักระยะยาวจะพบว่าการพักรายเดือนต่อรองได้ที่ที่พักขนาดเล็กนอกช่วงวันหยุดพีค จงถามด้วยตัวเอง ในช่วงนอกฤดูกาล พร้อมรอยยิ้ม

การเดินทางคือเรื่องเดียวบนชายฝั่งนี้ที่ต้องวางแผน ไม่มีการขนส่งสาธารณะที่ใช้งานได้จริงตลอดแนวฝั่ง จากตัวเมืองจันทบุรี ทางเลือกที่ใช้ได้คือรถของคุณเอง รถเช่า คนขับเหมาทั้งวัน หรือสองแถวหรือแท็กซี่ที่ตกลงกันสำหรับเที่ยววิ่งนั้น ในราคาทั่วไปราว 300–500 บาทต่อเที่ยวไปหาดเจ้าหลาว ขึ้นอยู่กับรถและการต่อรองของคุณ (ราคาทั่วไป โปรดตกลงราคา และตกลงว่าคนขับจะรอหรือจะกลับมารับ ก่อนออกเดินทาง) หากมีรถของตัวเอง เส้นทางวงรอบคลาสสิกนั้นเอาชนะยาก ทั้งตัวเมืองไปหาดเจ้าหลาวในตอนเช้า ทางเดินไม้ที่คุ้งกระเบน จุดชมวิวและมื้อกลางวันที่คุ้งวิมาน ถนนชมวิวไปแหลมสิงห์สำหรับป้อมและมื้อเย็นอาหารทะเลแต่หัวค่ำ และกลับบ้านตามแนวชายฝั่งขณะที่แสงกำลังหมดไป

หนึ่งวันริมทะเลที่สมบูรณ์แบบ

นี่คือวันที่เราชี้ให้เพื่อน ๆ ทำตาม ออกจากตัวเมืองภายในแปดโมงพร้อมชุดว่ายน้ำและความอยากอาหาร ว่ายน้ำก่อนที่หาดเจ้าหลาวขณะที่น้ำเรียบเหมือนกระจกและหาดยังเป็นของชาวประมง ข้ามไปคุ้งกระเบนในช่วงสายและเดินบนทางเดินไม้ป่าชายเลนในร่มเงาสีเขียว กินอาหารทะเลย่างเป็นมื้อกลางวันที่คุ้งวิมาน ว่ายน้ำอย่างช้า ๆ หลังจากนั้น แล้วปีนขึ้นเนินนางพญาในแสงสุดท้ายเพื่อเก็บทั้งโค้งและวิวไว้ในเฟรมเดียว ปิดท้ายที่แหลมสิงห์ ทั้งเนินป้อมหากขาของคุณยังยินยอม ปากแม่น้ำยามพลบค่ำ และมื้อเย็นในที่ซึ่งเรือจอดผูกอยู่ใต้ร้านอาหาร ขับรถกลับบ้านใต้ท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดาว โดยมีมังคุดอยู่บนเบาะหลัง นั่นคือชายฝั่งจันทบุรี ไม่มีตั๋ว ไม่มีคิว ไม่มีการแสดง มีเพียงทะเล ถนน และมื้อเย็น ในแบบที่จังหวัดนี้ทำมาตลอด

About the Authors

Scott and Jay Riefler run a small family condo business in Patong, Phuket, and write about living in Thailand — the costs, the places, and the everyday stuff the brochures skip — here and on their main site,Patong-Thailand.com. The Chanthaburi coast is their east-coast escape — the beach road they drive whenever the gem town's hills start calling them toward the sea.

Call / โทร: +66 80 052 8082